Zaterdag 24 januari vertrok om 09.00 uur een Bak-bus vanaf het Europaplein en een kwartier later van de Terborchhof met bijna vijftig Alkmaarders naar de Open Hof te Kampen. Daar wordt sinds 21 november 2024 een doorlopende kerkdienst gehouden om Karina en Alksandr Babayants met hun zoon Aram en dochters Ariana, Amelia en Aleksa te beschermen en aandacht te vragen voor 400 gewortelde kinderen in Nederland.
Samen met collega Joke Zuidema en Joan Idzenga, geestelijk verzorger bij De Zorgcirkel, namen wij vier uur van deze doorlopende dienst voor onze rekening.
Aan de hand van eigen observaties en enkele reacties een verslag:
Een doorlopende dienst, dus geen bemoediging en groet, wel het ontvangen van de brandende kaars, die door de predikant van 10.00 tot 12.00 uur de ‘vlam van de volharding’ werd genoemd. Zo wordt deze kaars, sinds dit kerkasiel de jaargrens passeerde, genoemd. Nadat collega Joke de kaars ontving heette een van de vrijwilligers ons welkom. "Met uitzondering van de zondagse vieringen, is er nog nooit zo’n grote groep geweest", zo vertelde zij.
Ook een parochiaan van de H. Pius X parochie nam deel. Zij vertelde: "… hier kwam ik voor. Ik kwam voor dit gezin, deze familie. En ik ben blij dat velen uit Alkmaar deze familie zien staan en er deze dag voor hen wilden zijn". Zij schreef:
‘De lezingen werden door de drie voorgangers verzorgd. Te beginnen met Lied 72a, ‘Voor kleine mensen is hij bereikbaar’. Daarna de Emmaüsgangers als lezing, maar ook als hoorspel en later vragen die gespreksstof gaven met de tafelgenoten tijdens een heerlijke lunch. Voor de pauze leidde Joan Idzenga ons in een Stilteviering van ruim een uur.' Een ander mailde hierover: ‘… het middagthema ‘stilte’ vond ik indrukwekkend, ontroerend en inspirerend. Joan las mooie gedichten voor en we zongen samen liederen, afgewisseld met momenten van stilte. Ik heb genoten van dit bijzondere uur.' Weer een ander illustreerde deze opmerking: ‘Mooie combinatie van liederen, gedichten en… stiltes!’
Na de pauze vervolgde de dienst met Lied 16b: ‘Behüte mich Gott, ich vertraue Dir.’ Vanuit dat lied borrelen vragen op als: ‘Waar moet jij voor behoed worden? Wat betekent Godsvertrouwen voor jou?’ Over deze en andere vanuit dat lied vloeiende vragen spraken we in duo’s tijdens de half uur durende Emmaüswandeling in de omgeving van de Open Hof. Het friste op. Enkelen bleven tijdens de wandeling achter: de dienst dient in het kerkgebouw gaande te blijven!
Na half vier loopt de dienst ten einde. Wij zingen tot slot de liederen 663 en 994: ‘Al heeft Hij ons verlaten’ en ‘Voor hen die ons regeren’, waarin de oproep doorklinkt: regering kijk naar de waardigheid van de mens en het algemeen welzijn.
Na een slotgebed mocht ik de kaars van volharding weer overdragen aan een collega uit Assen. Ook al voelden wij ons gezegend, er klonk geen zegenbede, want helaas, de viering gaat door.
We zaten in de Hofkapel, niet in de kerkzaal, om organisatorische en praktische (lunch) redenen. Hierdoor geen orgel maar een ‘Honkytonk-achtige'piano, zoals Cor deze noemde. Dit gaf ook iets laagdrempeligs, twee echtparen, uit Harderwijk en Hattem voegden zich dan ook makkelijk in de Alkmaarse groep.
De reacties geven aan dat het een mooie viering was, anderen voegden daar woorden als ‘indrukwekkend, ‘mooi’ en ‘ontroerend’ aan toe, en eerlijk gezegd voelde dat ook zo. "Mede dankzij het afwisselend en letterlijk lopend karakter", zei weer een ander. Ook waren er ervaringen van verbroeder- en verzustering, het was dan ook ronduit gezellig, maar dat was niet het eerste doel. Dat doel? Kwalijk dat het nog steeds nodig is. Kwart over vier mocht ik de passagiers en chauffeur van de bus uitzwaaien van een jammerlijke maar ook memorabele, verbindende en mooie middag. Rest ons de kerkenraad en het College van Kerkrentmeesters te bedanken voor het mogelijk maken van deze middag.
ds. Cor Baljeu
